Mogę cię przedstawić?

“Kocham cię tak bard­zo, że poś­więciła­bym dla cie­bie nawet życie ” — tak opi­su­je sie­bie oso­ba, którą chciała­bym ci tutaj przedsta­wić. A szc­ze­gólną rzec­zą jest to, że robi to bez nic­ze­go w zami­an. Nawet jeś­li nie jest kocha­na. Czy to moż­li­we? Wyda­je się to dość nie­real­ne. Oczy­wiście wie­le osób o tym mówi i obie­cu­je błękit­ne nie­bo. Ale kie­dy napraw­dę do tego dochod­zi? Kie­dy robi się napraw­dę poważ­nie? Czy sta­jesz przed wybo­rem ratow­a­nia włas­n­ego życia lub życia dru­giej oso­by (która może nawet cię nie lubić)? Napraw­dę poz­nałem tę oso­bę i prze­ko­n­ałem się, że napraw­dę ma to na myś­li: ma na imię Jezus. Może już o nim słys­załeś. Może masz o nim jakieś wyo­braże­nie lub spi­sałeś go na stra­ty jako miłe­go face­ta z przedw­cz­o­raj. Ale czy mogę zapro­sić cię do ponow­n­ego pozna­nia go bez żad­nych zas­trzeżeń? Oczy­wiście to ogrom­na róż­ni­ca, czy słyszy­sz o nim tyl­ko kil­ka rzec­zy, czy poz­na­jesz go oso­biście. Ale o tym póź­niej. Po pierw­s­ze, oto kil­ka punk­tów, dlac­ze­go uważam, że napraw­dę jest “uoso­bie­niem miłości”:

• Speł­nił swo­ją włas­ną obiet­nicę, poś­wię­ca­jąc swo­je życie dla nas, lud­zi.
• do dziś dotrzy­mu­je swoich licz­nych obiet­nic
• Zaw­s­ze ma otwar­te ucho i odpo­wia­da na nas­ze mod­lit­wy.
• Nie odwra­ca się od nas, nawet gdy my to robi­my.

1. wypeł­nił swo­ją włas­ną obiet­nicę i poś­więcił swo­je życie dla nas, lud­zi.

Nie było to dla nie­go nie­oc­ze­ki­wa­ne. Nie był ofiarą spi­sku ani ide­ałów, któ­re gło­sił. Świa­do­mie poś­więcił swo­je życie dla cie­bie i dla mnie. Ale dlac­ze­go? Ponie­waż był to jedy­ny sposób, w jaki mog­liś­my ponow­nie nawią­zać relac­ję z Bogiem, nas­zym Stwórcą. Ale dlac­ze­go było to dla nie­go tak waż­ne? Dlac­ze­go, u licha, mie­li­by­ś­my potrze­bo­wać relac­ji z Bogiem? (pomi­ja­jąc kwestię tego, czy On w ogó­le ist­nie­je. Możesz dowied­zieć się więcej na ten temat tutaj) Ponie­waż my, lud­zie, żyje­my w świe­cie, który wyr­zekł się Boga. My, lud­zie, świa­do­mie lub nieś­wia­do­mie odwróci­liś­my się od Nie­go. Efek­ty tego wid­zi­my w wia­do­mościach, wokół nas i, jeś­li jes­teś­my szc­zer­zy, w nas samych: egoizm, spo­ry, złe myś­li, zer­wa­ne relac­je, nie­spra­wi­ed­li­wość i wykor­zy­sty­wa­nie lud­zi, a także cho­ro­by i śmierć. Z całym tym bagażem nig­dy nie może­my zbliżyć się do Boga. Nie mog­li­by­ś­my znieść Jego czys­tości. Zarów­no w tym życiu, jak i w życiu wiecz­nym po śmier­ci. Kon­se­kwen­c­ją było­by wiecz­ne odd­zie­lenie od nas­ze­go Stwór­cy. Naj­gor­sze w tym wszyst­kim było­by to, że musie­li­by­ś­my spęd­zić nas­zą wiecz­ność bez Boga, co było­by jeszc­ze gor­sze niż “piekło na zie­mi”, ponie­waż nie było­by żad­nej nad­zi­ei, żad­nej radości i żad­nej dro­gi pow­rot­nej. Ale to właś­nie od tej “wiecz­nej śmier­ci” Jezus chciał nas, lud­zi, ura­tow­ać. Kie­dy umarł na krzyżu, poz­wo­lił się uka­rać za nas­ze złe uczyn­ki i myś­li i dosłow­nie wziął je na sie­bie. Dla­te­go każ­dy, kto przy­nie­sie do Nie­go swo­je śmie­ci i wyła­du­je je na Nim, może doś­wiad­c­zyć cał­ko­wi­te­go prze­bac­ze­nia i nowego poc­ząt­ku z Bogiem. To wyz­wa­la, a Boże prze­bac­ze­nie obo­wią­zu­je od tej chwi­li przez całą wiecz­ność. To otwie­ra nam dro­gę do ponow­n­ego zbliże­nia się do Boga i świa­do­me­go poz­wo­lenia Mu na pano­wa­nie w nas­zym życiu. Kie­dy ski­e­ro­wałem to zapro­sze­nie do Jezu­sa, wypeł­niła mnie prawd­zi­wa radość i głę­bo­ki pokój. Od tego momen­tu wied­ziałem, że Jezus napraw­dę tam jest i od tam­tej pory idzie ze mną przez życie. Ma to prak­ty­cz­ne kon­se­kwen­c­je.

Ale jak ktoś, kto już umarł, może poja­wić się w nas­zym życiu? Dob­re pyta­nie. Ponie­waż nie pozostał w gro­bie, ale pow­stał z mart­wych po trzech dniach. Brz­mi to dość nie­wia­ry­god­nie. “Czy jest na to jakiś dowód?” — zapew­ne pyt­asz. Wie­le źró­deł histo­rycz­nych pot­wierd­za zmart­wychwsta­nie Jezu­sa. Były ateis­ta i kry­tyk Biblii Josh McDo­well chciał udo­wod­nić swo­imi bad­a­nia­mi nad kwestią zmart­wychwsta­nia, że Jezus nie mógł zmart­wychwstać, a Biblia nie może być prawd­zi­wa. Ale zami­ast tego odkrył kil­ka zdu­mie­wa­ją­cych rzec­zy, któ­re opu­bli­ko­wał w swo­jej książce“The Fact of the Resur­rec­tion” (swo­bod­nie dostęp­na wers­ja PDF). [wstaw link — przy­cisk do PDF tutaj].

2. nadal dotrzy­mu­je swoich licz­nych obiet­nic.

Na przy­kład obie­cał, że da nam pokój, któ­re­go świ­at dać nie może (por. Biblia: Ew. Jana 16 wer­set 33). Nad­przy­rod­zo­ny pokój, który jest nie­za­leż­ny od oko­licz­ności zewnę­trz­nych. Nawet wte­dy, gdy wokół sza­le­je burza lub wyz­wa­nia życia grożą przy­tłoc­ze­niem. On daje ten pokój tym, któr­zy szu­ka­ją Jego obe­c­ności. Cza­sa­mi naj­pierw musi­my oddać Mu nas­ze zmart­wie­nia i lęki, aby ten pokój mógł być odc­zu­wal­ny. Ale jeś­li poz­wo­li­my Mu uwol­nić nas od nas­zych zmart­wień, wewnę­trz­ny pokój, który przy­chod­zi wraz z Jego obe­c­nością, powra­ca.

3. zaw­s­ze ma otwar­te ucho i odpo­wia­da na nas­ze mod­lit­wy.

Poważ­nie trak­tu­je swo­ją obiet­nicę, że może­my do Nie­go przy­jść, gdy cier­pi­my pod cięża­rem cod­zi­en­n­ego życia. On tam jest i słu­cha, nawet jeś­li Go nie wid­zi­my. Może­my z Nim roz­ma­wiać, jak tyl­ko chce­my, a także o tym, co leży nam na ser­cu. On i tak już wie. Ponie­waż zna nas na wylot i cies­zy się, gdy przy­chod­zi­my do Nie­go z nas­zymi tros­ka­mi. A on odpo­wia­da. Nie zaw­s­ze w sposób, w jaki byś­my chcie­li lub ocze­ki­wa­li. Ale częs­to zas­ka­ku­je nas swo­imi odpo­wied­zia­mi i poka­zu­je nam znacz­nie szer­szą per­spek­ty­wę. Doś­wiad­c­zyłem tego rów­nież oso­biście: moja wiel­ka miłość.

Przy okaz­ji: Jeś­li jes­teś jed­nym z tych, któr­zy w dzie­cińst­wie lubi­li bawić się auto­ma­tem z guma­mi do żucia: Jezus nie jest mas­zyną do speł­nia­nia życ­zeń. Zgod­nie z zasa­dą “mone­ta mod­li­tew­na wchod­zi, guma do żucia wychod­zi”. Nie poz­wa­la się zam­knąć w nas­zym częs­to jed­nost­ron­nym spo­jr­ze­niu na spra­wy. Zami­ast tego poka­zu­je nam nowe hory­zon­ty, a ci, któr­zy Mu ufa­ją, nie będą roz­c­za­rowa­ni.

4. nie odwra­ca się od nas, nawet gdy my to robi­my.

Gdy­by to zro­bił, już daw­no spi­sał­by świ­at na stra­ty. Świad­c­zą o tym niez­lic­zo­ne doś­wiad­c­ze­nia lud­zi, któr­zy zosta­li cał­ko­wi­cie skreś­le­ni przez innych: Ćpu­ny, przes­tęp­cy, alko­ho­li­cy… Kli­knij tutaj, aby poz­nać ich prawd­zi­we his­to­rie.

Jeś­li chcesz lepiej poz­nać Jezu­sa, przec­zy­taj relac­ję naocz­n­ego świad­ka Jana, który podróżo­wał z Nim na zie­mi przez trzy lata: Jan.